jestem, pamietam

strasznie dużo czasu upłynęło od ostatniego mojego pobytu na blogu. Strasznie dużo się tez działo, przeogromnie dużo.

sierpień - Twoja rocznica Wyjątkowy, wciąż mieszkaliśmy u moich rodziców. warunki do pisania kiepskie.

wrzesień- ujawniła się choroba teścia, tzn teść zaczął się leczyć, bo być może już wcześniej miał dolegliwości, a raczej na pewno.
Wesołka skończyła 5 lat, zaczęła swoje drugie przedszkole, i wciąż mieszkaliśmy u moich rodziców. Dom się kończył budować.
W końcu odwiedziłam psychologa, dla dzieci, ponieważ Wesołka po raz kolejny obarczyła siebie chorobą Wyjątkowego. poszłam bez Wesołki. wizyta pomocna dla mnie ...

październik- ciężki miesiąc. najpierw odejście teścia, choroba tak szybko wygrała.
potem szpital z Wesołką- zapalenie płuc plus diagnoza przy okazji- CUKRZYCA typ I. szok, złość i walka z oswojeniem się Wesołki z kłuciami.
zakończenie budowy. zakończenie przedszkola :(

listopad- wyjście ze szpitala, przygotowania do przeprowadzki- przeprowadzka, walka z oswojeniem Wesołki, nauka życia z cukrzycą- cukrzykiem. druga wizyta u psychologa i umówienie na wizytę z Wesołką- radzono w szpitalu.
załatwiłam przedszkole, w którym dzieci z cukrzycą mają odpowiednią opiekę- zaczniemy od stycznia.

to tak w telegraficznym skrócie.

jest grudzień, niedługo święta, siedzę w swoim nowym domu razem z Wesołką, prowadzimy zupełnie nowe życie. Nowe, bo w nowym miejscu, nowe warunki i nowe, bo z chorobą. Do października nie wiedziałam co to pilnowanie pór posiłków, poziomu glukozy i co to robienie zastrzyków z insuliny. Teraz to nasza codzienność. Nasza, choć to Wesołka jest kłuta, ale ktoś póki co musi ją kłuć. Wesołka została "obdarowana" chorobą, z którą będzie musiała się zmierzać przez całe życie. Ot taki upierdliwy bonus od życia. Dobrze, że z niej dzielna dziewczyna to sobie poradzi. Musi:)
Przeogromny jest ten świat i lubi przynosić jakieś niespodzianki, czekam teraz na taką miłą jakąś. Dosyć tych trudnych.